DNS چیست؟

DNS از کلمات Domain Name System اقتباس و يک پروتکل شناخته شده در عرصه شبکه هاي کامپيوتري خصوصا” اينترنت است. از پروتکل فوق به منظور ترجمه اسامي کامپيوترهاي ميزبان و Domain به آدرس هاي IP استفاده مي گردد. زماني که شما آدرس www.srco.ir را در مرورگر خود تايپ مي نمائيد، نام فوق به يک آدرس IP و بر اساس يک درخواست خاص (query) که از جانب کامپيوتر شما صادر مي شود، ترجمه مي گردد.

تاریخچه

DNS ، زمانی که اینترنت تا به این اندازه گسترش پیدا نکرده بود و صرفا” در حد و اندازه یک شبکه کوچک بود ، استفاده نمی شد. در آن زمان ، اسامی کامپیوترهای میزبان به صورت دستی در فایلی با نام HOSTS درج می گردید. فایل فوق بر روی یک سرویس دهنده مرکزی قرار می گرفت. هر سایت و یا کامپیوتر که نیازمند ترجمه اسامی کامپیوترهای میزبان بود ، می بایست از فایل فوق استفاده می نمود. همزمان با گسترش اینترنت و افزایش تعداد کامپیوترهای میزبان، حجم فایل فوق نیز افزایش و امکان استفاده از آن با مشکل مواجه گردید ( افزایش ترافیک شبکه). با توجه به مسائل فوق، در سال ۱۹۸۴ تکنولوژی DNS معرفی گردید.

پروتکل DNS

DNS، یک “ بانک اطلاعاتی توزیع شده ” است که بر روی ماشین های متعددی مستقر می شود ( مشابه ریشه های یک درخت که از ریشه اصلی انشعاب می شوند ). امروزه اکثر شرکت ها و موسسات دارای یک سرویس دهنده DNS کوچک در سازمان خود هستند تا این اطمینان ایجاد گردد که کامپیوترها بدون بروز هیچگونه مشکلی ، یکدیگر را پیدا می نمایند. در صورتی که از ویندوز ۲۰۰۰ و اکتیو دایرکتوری استفاده می نمائید، قطعا” از DNS به منظور ترجمه اسامی کامپیوترها به آدرس های IP، استفاده می شود.

پروتکل DNS از پورت ۵۳ به منظور ارائه خدمات خود استفاده می نماید. بنابراین یک سرویس دهنده DNS به پورت ۵۳ گوش داده و این انتظار را خواهد داشت که هر سرویس گیرنده ای که تمایل به استفاده از سرویس فوق را دارد از پورت مشابه استفاده کند. در برخی موارد ممکن است مجبور شویم از پورت دیگری استفاده نمائیم. وضعیت فوق به سیستم عامل و سرویس دهنده DNS نصب شده بر روی یک کامپیوتر بستگی دارد.